Η μιζέρια της συζήτησης για τον κατώτατο μισθό είναι μια ανοδική πορεία προς την αθλιότητα. Η αμφίβολη τύχη της "απασχόλησης" έχει μετατρέψει πολλούς σε χαμηλόμισθους διαφόρων κατηγοριών. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εκτιμώμενων εργαζομένων δεύτερης κατηγορίας κερδίζουν μεικτά από 4,3 στη χειρότερη, έως 5,6 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση. Πολύ λίγα για να ζήσουν, πάρα πολλά για να πεθάνουν.
Ωστόσο η αθλιότητα της συζήτησης για τον κατώτατο μισθό είναι ότι πάνω απ΄όλα βρίσκεται σταθερά στα χέρια της πολιτικής τάξης. Με το δημοσκοπικό βλέμμα στο εκλογικό σώμα φυσικά. Άλλωστε πλησιάζουν εκλογές. Το κλίμα πρέπει να προσαρμοστεί. Πρέπει λοιπόν να πειράξουμε λίγο τη βίδα της δικαιοσύνης εδώ, να βγάλουμε λίγο εκνευρισμό εκεί. Και πάνω απ' όλα να μην πληγώσουμε τον άρρωστο καπιταλισμό. Μια δύσκολη επιχείρηση περιστροφής..