Η Λογιστική του Μηδενός: Το Εγώ απέναντι στην Τυραννία των Συνόλων

Η ελευθερία δεν βρίσκεται στο σωστό μέτρημα, αλλά στην ολοκληρωτική κατάργηση του αριθμητή. Η άρνηση του να αποτελείς το ψηφίο που δικαιώνει τη στατιστική τους, η μετατροπή σου στο Μηδέν που ακυρώνει την εξίσωση, είναι η μόνη συνθήκη που απομένει σε όποιον διεκδικεί την απόλυτη ιδιοκτησία της ζωής του. Απέναντι στο παγκόσμιο λογιστήριο της κυριαρχίας, η μόνη ριζοσπαστική πράξη είναι η άρνηση της μέτρησης, καθώς το Αναγώγιμο Εγώ δεν είναι αριθμήσιμο αλλά αποτελεί το Άπειρο που αρνείται να εγκλωβιστεί σε οποιοδήποτε κλάσμα.Στην πραγματικότητα, κάθε πολεμική σύγκρουση δεν είναι παρά μια τοπική εκδήλωση μιας ενιαίας συνάρτησης βίας, η οποία μεταβάλλει τις παραμέτρους της ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε εξουσίας. Στον βαθμό που το τοπικό είναι καθολικό, η κατάτμηση των μετώπων καταρρέει και απομένει μόνο η μονάδα της καταστολής, καθώς οποιοδήποτε συλλογικό όνομα αποτελεί μια νοητική κατασκευή, μια αφηρημένη ιδέα που καταβροχθίζει την ύπαρξη. Η Εξουσία επιβάλλει τη μέτρηση για να μετατρέψει τη σάρκα σε στατιστικό δείγμα. Μόλις το άτομο οριστεί ως μέρος ενός συνόλου, παύει να είναι κυρίαρχο του εαυτού του και γίνεται παράγωγος ενός συστήματος που το χρησιμοποιεί για να ισορροπήσει τις εξισώσεις του.Η ανθρωπότητα αυτοκτόνησε τη στιγμή που δέχτηκε τη μαθηματικοποίηση του πόνου, όπου η μετατροπή της μοναδικής ζωής σε ακέραιο αριθμό επιτρέπει τη διαίρεση και την αφαίρεση χωρίς ηθικό κόστος. Σε αυτή τη στατιστική απάθεια, ο θάνατος ενός ατόμου λογίζεται ως ασυνέχεια, ενώ ο θάνατος εκατομμυρίων μετατρέπεται σε μια ομαλή καμπύλη στον προϋπολογισμό των κυρίαρχων. Ο πόλεμος δεν πρόκειται να τελειώσει με ειρηνευτικές συμφωνίες -που δεν είναι παρά νέες εξισώσεις-αλλά μόνο με την ολοκληρωτική απαξίωση των επιβεβλημένων αφαιρέσεων που μας μετατρέπουν σε αναλώσιμα μεγέθη.