"I continue to dream of you:

You sleep in my  old bed

(is downstairs)

Your thick black hair tousled

You stir in the bed and see me

I’m looking over you, your brown skin on a plain white pillow

You say, I’m in love with you

I ask, You’re in love with me?

(Because you were never in love with me.)

You say, I think I am.

I ask, Do you think of me all the time, do you want to see me all the time?

Yes.

..Then you’re in love with me.

You’re at the other end of the bed by now, I don’t know how

We kiss, our lips don’t meet exactly but there is commitment there

I think I hold you, your long arms

You still look like a bird and your nest is a mess

That funny fear is gone, though, your eyes are clear and innocent"
 

(ότι σου στέρησα, με τη δική μου ματιά)

Δεν είμαστε παρά μονάχα αναμνήσεις. Ένα πρωί βρισκόμαστε σε αυτό τον κόσμο και ένα βράδυ δεν είμαστε πια. Το μοναδικό αποτύπωμα που θα αφήσουμε πίσω μας, είναι μία θύμηση πού γίνεται ολοένα και πιο ασαφής, 

την οποία η μνήμη αδιαντροπα θα πετάξει στη λήθη. 

Τι θα μας απομείνει;

Όλα αυτά που δεν καταφέραμε να κρατήσουμε

Η χροιά μιας φωνής, ένα χαμόγελο που ξεθωριάζει, περιστάσεις που αλλοιώθηκαν στο πρίσμα του χρόνου, απουσίες που μοιάζουν με πονοκέφαλο μετά από μεθύσι.

Και έπειτα;

Κι έπειτα ο κύκλος θα κλείσει.

Όλα θα ξαναρχίσουν από την αρχή και θα μάθουμε να ζούμε με αυτά που δεν έχουμε πια.

Καθώς η φύση απεχθάνεται τα κενά, θα δημιουργήσουμε καινούργια σημεία αναφοράς

Από καθαρό εγωισμό..

Αναζητώ μια ηθική στο ναρκισσισμό σου, αλλά δε βρίσκω καμμία που να τον δικαιολογεί πραγματικά.

Η διαφορά ανάμεσα στο να "ξέρω τι θέλεις να μου πεις" και στο να "ακούσω τι μου λες" είναι ίδια με τη διαφορά ανάμεσα στο πορνό και το σεξ

Τα σεντόνια

Το ξημέρωμα είναι μόνο η ψευδαίσθηση της ομορφιάς του κόσμου.
Πρέπει να το θυμάμαι αυτό.
Όταν ο κόσμος ανοίγει τα μάτια του, η πραγματικότητα κυριαρχεί.                                

Και ξαναβρισκομαστε στο χάος..

Είναι δυνατόν να χαϊδέψεις την καρδιά του άλλου χωρίς καν να αγγίξεις το δέρμα;

Αυτό είναι αναμφίβολα το νόημα της αποπλάνησης.

Να μπεις στην καρδιά του άλλου. 

Να την κάνεις να δονείται

Για να την κατακτήσεις

Και να σε κατάκτησει

Η ζωή δεν είναι μια παράγραφος.

Κι ο θάνατος νομίζω, δεν είναι παρένθεση

Μερικές φορές, δε σε σκέφτομαι για ώρες        και είναι παράδεισος

Όταν με κοίταξες, συνειδητοποίησα κάτι.
Συνειδητοποίησα ότι, ανάμεσα σε σένα και έναν κόσμο για πάντα απρόσιτο, υπάρχει ένα παράξενο και άδειο τούνελ. Δεν ξέρω κανέναν άλλο που να γνωρίζει αυτόν τον δρόμο.
Στέκεσαι μόνος στην είσοδο του τούνελ γιατί ξέρεις κάτι που δεν μπορώ καν να το ονομάσω,
Κάτι βαθύτερο και πιο αδίστακτο από ό,τι μπορώ ποτέ να καταλάβω.
Συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ ποτέ να πλησιάσω αυτόν τον κόσμο.
Μπορώ μόνο να τον νοσταλγώ,
Γιατί είναι κρυμμένος από ένα φως και μια ζεστασιά που δεν μπορώ να αντέξω..