Η ζωή που ζει κανείς σβήνει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να έχει ζήσει- ποτέ δεν είναι κανείς ένας παρθένος δύο φορές- τα γεγονότα χαράσσονται μόνα τους. Η ζωή είναι μια ενότητα για την ψυχή.
Συναντάμε τα γεγονότα στα μισά της διαδρομής.
Είναι μέρος μας.
Κι εμείς είμαστε μέρος τους.
Και τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Μπροστά μας έρχεται το σημείο εκείνο όπου όλα τα γεγονότα υπάρχουν ταυτόχρονα και κανένα νέο πράγμα δεν είναι ορατό.
Είναι το σημείο στην άκρη του θανάτου, που είναι ένα σημείο του απολογισμού.
Είναι η κίνηση προς αυτό το σημείο που προσπαθεί κανείς να μισοκαταλάβει φωνάζοντας:
"Με αγαπάς; Με σέβεσαι; Θα με θυμάσαι πάντα;"