Συναρπαστική έκφραση: "Ο εχθρός πίσω από τις θάλασσες."
Ένα κύριο μοτίβο της θεωρίας συνωμοσίας, μια υπενθύμιση της ιστορίας, αλλά και της τοπογραφίας της κακής ναυτικής φαντασίας μας.
Για εμάς (όπως και για τους άλλους), η γεωγραφία είναι ένα υποπροϊόν της ιστορίας και η συλλογική φαντασία προβάλλει πάνω της τους φόβους και τις προκαταλήψεις της. Επομένως, η θάλασσα είναι η φτωχά κλειστή πόρτα της ιστορίας μας, ο τόπος από τον οποίο ήρθαν οι Οθωμανοί, οι Βάνδαλοι.
Η θάλασσα παραμένει συνδεδεμένη με το φόβο, την εισβολή, τη γύμνια του ηττημένου, την έκθεση, την ταλαιπωρία και το θάνατο, την απώλεια ταυτότητας και αξιών.
Η θάλασσα είναι ο τόπος όπου κάποιος χάνει το σώμα μέσω του θανάτου, αλλά και ο μόνος τρόπος να ξεπεράσει τον θάνατο όταν δεν έχει βίζα. 
Ένας δρόμος για γάλα και μια ψυχή σε στάχτη.